U heeft inlichtingenplicht!

Toen ik in 2014 door mijn burn-out in ‘de bijstand’ (nu Participatiewet) belandde, ging er een vreselijke wereld voor mij open. Tijdens het eerste gesprek met de ‘beoordelingsambtenaar’, waarbij ik met een pakket zelf geprinte bankafschriften onder mijn arm verscheen, werd direct de toon gezet. In principe is ‘iedere bijstandsaanvrager een crimineel’. Een zwart werker, een profiteur, iemand die de boel belazerd. Jij moet steeds maar weer aantonen dat je ‘onschuldig’ bent. Ik vond en vind dat shocking. Tot aan de dag van vandaag moet ik altijd huilen bij een gesprek. Puur van de spanning. Ik vraag altijd iemand mee, juist omdat ik weet dat ik compleet dicht kan slaan. Nou ben ik heus geen heilig boontje, maar mijn integriteit is goed. En als de persoon tegenover je van alles van je wil, want ja ‘regels zijn regels’, dan is de menselijke maat ver te zoeken.

Bij iedere brief die je van de gemeente krijgt, zit een aparte brief.

Daarop staat: U HEEFT INLICHTINGENPLICHT. Ik heb een paar punten uitgelicht:

• U geeft alle wijzigingen in uw persoonlijke, gezins- of financiële situatie direct, uiterlijk binnen 1 week, aan ons door.
• U werkt mee aan periodieke (her)onderzoeken. Hierbij bekijken we of u nog recht heeft op een uitkering en of u nog het juiste bedrag krijgt. (In de praktijk is dat elk jaar na de oproep, bankoverzichten van de afgelopen 3 maanden inleveren!)
• U geeft aan ons door als u op vakantie wilt gaan of een periode buiten uw woonplaats wil verblijven. U doet dat tenminste 2 weken voor vertrek. U heeft eerst toestemming van ons nodig. De eerste werkdag dat u terug bent, bent u verplicht u persoonlijk in het gemeentehuis te melden met de toestemmingsbrief en uw ID.

Een erfenis ontvangen is ook niet zo leuk als het lijkt. Uiteraard moet je alles melden wat je krijgt en ook dit kan financiële gevolgen hebben voor je uitkering. Ook het geld in je ouwe sok moet je doorgeven… Tsja…

Toen ik mijn huidige lief twee jaar geleden leerde kennen en het na een aantal maanden toch wel richting een echte relatie bleek te gaan, kreeg ik een paniekaanval. Want ineens schoot mij te binnen: IK MOEST DIT MELDEN AAN DE GEMEENTE! Die nacht kon ik niet slapen, want stel je voor dat iemand ging melden bij de gemeente dat ik een relatie had (terwijl ik dat zelf nog niet eens wist!) Dan kon ik enorm in de problemen komen! Uitkering stop gezet, ik op de ‘zwarte lijst’, allerlei doemscenario’s schoten door mijn hoofd. Totdat mijn lief zei: ‘Stuur ze een mailtje, maak een afspraak en ik ga met je mee.’ Uiteindelijk kwam het goed. De ambtenares van de gemeente Veenendaal was heel begripvol en we hebben onze latrelatie-situatie schriftelijk laten bevestigen.

Als je gaat samenwonen, raak je je uitkering kwijt en ben je volledig afhankelijk van je partner. Daar gaat je onafhankelijkheid. Hoe lief je partner ook is en met alle liefde voor je wil zorgen, ik krijg daar de kriebels van. (Dus mijn partner kan uiteindelijk ook de dupe van deze wetgeving zijn.)

Wist je dat als je een WW-, WAO-, WIA-, Wajong-, of IOW uitkering krijgt, dat niet zo is? Die uitkering blijf je behouden en je erfenis ook! Toch vreemd, die verschillende regels!

In iedere brief die je van de gemeente krijgt staat een zin: ‘Als je dit of dat niet doet, kan dat gevolgen hebben voor uw uitkering! Deze kan verlaagd of stopgezet worden! En het erge is dat je soms niet eens weet, dat je iets fout doet! Iedere brief van de gemeente die op de deurmat ligt, geeft mij direct een stress-aanval!

Ik ben chronisch ziek en zit ‘vast’ in de bijstand. Ik heb helaas geen recht op een andere uitkeringsvorm. Stress is voor mij ‘killing’. Het slaat direct op mijn lichaam en geeft vreselijk veel pijn.

Inmiddels heb ik een klantmanager die weet hoe ik in elkaar zit. Dat ik heel graag wil werken en dat ook steeds opnieuw weer geprobeerd heb. Mijn sollicitatieplicht is dit jaar gestopt. Omdat ik zelf een nieuw gesprek met een onafhankelijke keuringsarts wilde. Ik heb mijn hele medische-, werk- en privédossier opgesteld en aan de arts gegeven. Letterlijk alles op tafel. Weg privacy, mijn eigen keuze om eindelijk rust te krijgen. En dat heeft geholpen.

Geen sollicitatieplicht meer, maar de inlichtingenplicht blijft van kracht. Evenals alle andere beperkingen die de bijstand met zich meebrengt…

Tijdens dit schrijven merk ik, dat er dus niet één grappige anekdote opplopte!

Behalve dat ik gedreigd heb om de gemeente Veenendaal voor de radio en televisie te slepen, toen ik bezig was met een crowdfunding om mijn opleiding tot hondentrainer voor elkaar te boksen. Een jong broekie belde mij op om te zeggen dat ik dat geld bij de gemeente moest inleveren! Ik werd zo gigantisch kwaad!! Ik wilde koste wat het kost werken! Ik heb hem telefonisch de oren gewassen! Toen bleef het stil…

Oké, nu grijns ik toch…

*En natuurlijk ben ik dankbaar dat ik een uitkering kan krijgen!