Mam! Kom je me ophalen?

Midden in de nacht ging mijn telefoon. Ik moest van ver komen, figuurlijk dan, want ik was diep in slaap. Met mijn suffe kop nam ik op, want ik hoorde aan het ringtone muziekje dat het mijn dochter was.

Mijn dochter had een feestje en dat was best bijzonder, want ze is niet zo’n feest-beest. Gezellig met vrienden bij een opa en oma die hun huis beschikbaar hadden gesteld. Een mooi en vrijstaand huis, prachtige tuin, mooi weer, dus de ideale omstandigheden om gezellig met elkaar een feestje te maken. Nou heeft mijn dochter altijd toffe vrienden, waarvan ik de meesten wel ongeveer kende, dus ik had haar heel veel plezier gewenst met als enige voorwaarde dat ze niet alleen naar huis mocht fietsen. Dat was nooit een probleem, haar vrienden zorgden altijd goed voor elkaar.

Een jaar of vijf geleden had ik van een vriendin de tip gekregen om wiet-druppels te nemen voor het slapen gaan. Goed voor de slaap en pijn bestrijdend. Zij maakte het toen zelf, dus zuiverder kon niet. Na een gezellig bezoekje aan haar gaf ze me een druppel onder mijn tong die ik ongeveer vijf minuten niet mocht doorslikken, omdat de werkzame stoffen van de THC dan via mijn slijmvliezen opgenomen konden worden. Gatver! Wat was dat goor zeg! Het meegekregen flesje met THC zat veilig in mijn jaszak. Op mijn 7 minuten durende wandeling terug naar de flat werd ik een beetje licht in mijn hoofd. Ook leek het of ik op watten liep. Wat een vreemde gewaarwording!

Ik was nog nooit stoned of dronken geweest voor mijn veertigste. Ooit was ik met vier vriendinnen in Amsterdam. De helft van ons, waaronder ik dus, vond dit hét ultieme moment om eens dronken te worden. De andere twee zouden op ons passen. Na ons eerste drankje met alcohol, waren we een beetje giebelig. Het lastige van dronken worden als je alcohol niet lekker vindt, is om dan door te zetten. Dat deden we dus niet. We werden licht in ons hoofd, vonden de alcohol vies en hadden het helemaal naar ons zin. Dus missie niet volbracht. Maar wel veel lol gehad.

Maar niet zóveel lol (achteraf vooral!) als die keer jaren later, dat we besloten om dan maar een keertje stoned te worden. Dronken worden was dan wel niet gelukt, maar met spacecake zouden we toch wel een keer moeten kunnen ervaren wat het was om stoned te zijn, toch? Deze keer met drie vriendinnen naar Schoorl, want we gingen natuurlijk ook nog naar zee wandelen! Vriendin 4 kon helaas niet mee. Ze wenste ons veel plezier! Wederom dezelfde helft van de vier, die nog nooit deze ervaring had meegemaakt, dus we hadden ons een beetje ingelezen wat zou kunnen gebeuren; vooral geen politie bellen of ambulance als je je heel naar gaat voelen! Fijn vooruitzicht trouwens!

Vriendin 1 had de spacemuffins gebakken. Op ons vakantieadres aangekomen voor dit weekend, legden we onze spullen binnen in het huisje, namen alle drie een cakeje en gingen aan de wandel. Ik was degene die ontbeten had, de andere twee niet. Dat hebben we geweten!

De zee was best een eindje lopen, maar het was fris en prachtig weer. We hadden goed de pas erin. Al snel kwamen de zonnebrillen tevoorschijn, want de lucht was erg fel vandaag. Ook de boom die midden op het fietspad stond hebben we uitgebreid bekeken. Best raar, zo’n boom midden op de weg. De twee vriendinnen hadden al snel verschrikkelijk de slappe lach en zwalkten over de weg. Ik had nog nergens last van en filmde vrolijk in het rond. Vervolgens nam ik ze allebei aan de arm en leidde ze veilig de weg over. Wat liepen er trouwens veel mensen in de weg zeg! Ga gewoon lekker aan de kant!

Aangekomen bij het duin wilde één van de vriendinnen doorlopen naar de zee. (Wat achteraf nog 8 km. Bleek te zijn!) Inmiddels had ik mega zware benen gekregen en was vriendin 2 heel stil geworden. Aangezien ik zeer weinig richting gevoel heb en me altijd verliet op de andere twee, wat de weg betreft, zag ik het niet zitten om verder te gaan. Gelukkig riep vriendin 1 toen ‘Willeke wijs! Willeke wijs!’. We zijn maar halverwege het duin in het zand geploft.

Achteraf hebben we daar zo’n vijf uur gezeten. Vriendin 2 en ik voelden ons hoofd mega hard draaien, alsof je in een centrifuge zat. ‘Ja, haha! Daarom heet het ook spacecake!’ We voelden ons mega-beroerd en hadden giga dorst. Maar uit onze waterzakken, die in de rugzakken zaten en waar je met een slangetje water uit kunt zuigen, kregen we geen druppel!

Uiteindelijk bleef ik als laatste vreselijk stoned over en brachten mijn vriendinnen me weer veilig naar ons huisje. Dan ga ik het maar niet meer hebben over de eerste vreetkick, overgeven, tweede vreetkick, en er dan achter komen dat je vriendinnen alles hadden opgegeten! Broodje hamburger om tien uur ’s ochtends en nog dagenlang een raar hoofd hebben. Missie volbracht. Toen onze kinderen een jaar of 16 waren hebben we ze dit verhaal verteld, met de tip om vooral thuis te blijven als je een keer wilt experimenteren! Wat hebben ze ons uitgelachen! Moeders zo stoned als een garnaal, boven op een berg!

Maar goed, telefoontje midden in de nacht! Aangezien ik dus thc-druppels neem, was ik zomaar niet wakker te krijgen! Mijn kind was dronken aan de telefoon. Ze kon niet meer fietsen. En als ze niet veilig terug kon, moest ze mij toch bellen?

Ik was serieus pissed! Ten eerste belde ze me wakker. Ten tweede was ze dronken! Mijn brave kind was dronken! En ten derde was ik dus stoned! Midden in de nacht het adres zoeken, zonder google-maps!! Wat een ellende! Gelukkig stond een vriendinnetje van haar mij op te wachten en stampte ik chagrijnig de tuin binnen. Waar mijn kind zat met een bak onder haar neus. Ze had al overgegeven. Of ik boos was? Ja natuurlijk ben ik boos! Je belt me dronken uit bed! Had lekker je vader gebeld! Op de terugweg kon ik alleen maar heel hard hopen dat we niet aangehouden zouden worden. Kind dronken, moeder stoned in de auto… wat een verhaal… en vooral achteraf mega grappig!

Kind is trouwens nooit meer dronken geweest, moeder ook nog steeds niet.

Kind is nog nooit stoned geweest, behalve van 1 druppel CBD met een ietsepietsie THC, want met haar ADHD-hoofd heeft ze ook slaapproblemen. Was ze niet blij mee, met dat ietsepietsie stoned-zijn.

Dankzij de THC druppels (die ik nog steeds gebruik) heb ik toch weer een aantal jaren deeltijd kunnen werken! Nooit meer stoned in de auto gezeten trouwens…

(Dit verhaal is met toestemming van kind geplaatst …)