Hoeveel dagen nog tot de 20e?

Nooit geweten dat een bepaalde datum elke maand zo belangrijk kon zijn.
Er zal een groep mensen zijn, die direct weet waar ik het over heb;
en een groep die géén idee heeft. En zo zal het altijd zijn, ben ik bang.

In Nederland (van andere landen weet ik het niet) worden de armen armer en de rijken rijker, zoals een goede vriend, met kennis van zaken, mij vertelde.

Sinds ik noodgedwongen mocht kennismaken met het uitkeringsstelsel van de gemeente, genaamd ‘de bijstand’, begrijp ik steeds beter, wat die vriend mij vertelde. En ik zie het om me heen gebeuren. De groep mensen die genoeg, de mensen die standaard te weinig en de mensen die meer dan genoeg geld hebben. En dan heb ik het alleen maar over het betalen van je vaste lasten, eten, kleding, overige boodschappen en een heel klein beetje extra.

Mensen die in de bijstand geraken en er vaak niet meer uit kunnen komen; door ziekte, je baan verliezen, of… (En echt het kan iedereen gebeuren! Ik had ook een goedlopend eigen bedrijf!)
Schulden die in het begin klein zijn, maar oplopen omdat ook die lage bedragen niet af te betalen zijn. Te triest voor woorden hoe mensen zich uit het sociale leven gaan terugtrekken, omdat je niet meer mee kunt doen. En wat zijn je contacten belangrijk om het leven fijn en leuk te houden. Geldzorgen kunnen je heel ziek en eenzaam maken!

Hoe langer ik ‘in de bijstand zit’ en hoe minder het erop gaat lijken dat ik door mijn chronisch ziek-zijn er ooit uit zal komen, hoe vaker ik op mijn bankrekening kijk. Tot op de cent weet ik wat er op staat. En wat er nog af gaat. Welke kosten er nog betaald moeten worden, ook die niet automatisch eraf gaan en hopelijk is er deze maand niemand jarig.
Als er iets kapot zal gaan aan apparaten, die je nou eenmaal nodig hebt in je huishouden, dan is mijn buffer daarvoor te weinig. Uit eten, of wat voor uitje dan ook, zit er zelden in. Hooguit een keer een ijsje eten😊, waar we dan wel enorm van genieten! En gelukkig was en ben ik creatief met weinig.

Ook leerde ik al snel om de maand in 5 weken te verdelen i.p.v. 4. Op die manier probeer ik ook een beetje te sparen. Maar sparen in de bijstand…
Wat ik ook altijd ingewikkeld vind, als iemand ergens met je wil gaan lunchen of thee/koffie drinken. Want hoewel mijn vrienden nooit moeilijk doen over geld, voelt het voor mij altijd lastig. Ik wil ook gewoon een rondje kunnen geven of trakteren!
(En ik vind het dan ook wel weer heel erg gezellig! Het is toch weer anders dan altijd maar thuis.)

Op de 20^e van de maand stort de belastingdienst de toeslagen. (Zorg, huur, …) Maar als de 20^e op een zaterdag of zondag valt, dan staat het pas op maandag op je rekening! En dat kan echt heel vervelend uitkomen! Stress!
De gemeente is meestal iets later met betalen. Ik zorg dat al mijn vaste lasten zoveel mogelijk direct van mijn rekening gaan, zodat ik snel kan zien hoeveel ik overhoud voor de boodschappen en de overige uitgaven. Ik heb en wil namelijk absoluut geen schulden en niet (lang) in het rood staan.

Overige uitgaven zijn in mijn geval ook de kosten, die het met zich meebrengt om chronisch ziek te zijn. Mijn (aanvullende) ziektekostenverzekering kost me een rib uit mijn lijf. En hoeveel ik al heb uitgegeven aan noodzakelijke kosten om redelijk pijnvrij te blijven en bezoeken aan hulpverleners op welk gebied dan ook, waarvan niet altijd alles vergoed wordt. Keuzes tussen kunnen eten of naar een hulpverlener voor lichaam of geest te gaan, zijn soms erg moeilijk te maken.

Waar mensen, die geen (bijstand)uitkering ontvangen en op het minimumniveau leven, hopelijk gezegend zijn met een mooi netwerk, die kunnen bijspringen met boodschappen, een tank benzine, of…, moet ík daar ook heel bewust mee omgaan.
Want mensen die een bijstandsuitkering hebben, mogen niet alles ontvangen wat hun aangeboden wordt!
Dus iedere boodschappentas (weet je nog, de vrouw die in de bijstand zat en van haar moeder elke week een tas boodschappen kreeg? Dat zou een ouder toch mogen doen voor haar kind?!), zak dierenvoer, tank benzine, treinkaartje of wat dan ook, telt mee. Dus zorg dat je weet wat je gekregen hebt aan waarde, als je door je gemeente op het matje geroepen wordt. Je moet verantwoording afleggen, dat is je plicht voor het ontvangen van een bijstandsuitkering.
(Zie blog: Bijstandstrauma en Bijstandstrauma en fraude)

Ook mag je niet zomaar al je spullen via Marktplaats, Vinted of… verkopen. Als je ieder jaar je bankafschriften moet laten zien bij de gemeente, weten zij daar precies wat je ontvangen hebt. Is het niet duidelijk, dan worden er vragen gesteld. Dus wederom: zorg dat je het antwoord weet!

Na al die jaren in deze situatie, kijk ik nog steeds uit naar de 20^e. En ben ik heel blij als ik iemand eens kan trakteren. Ik hou ook van kaartjes sturen, al is dat tegenwoordig ook een duur grapje.

Ik gun iedereen een jaar op bijstandsniveau leven, zonder spaargeld. Dan pas heb je een beetje een idee hoe het echt is. Al die mensen die een mening hebben over leven als minima, (eigen schuld!) hebben het zelf zelden meegemaakt. Dus denk even een keertje extra na, voordat je met een advies komt. Zelden kunnen we er wat mee. Gooi liever een envelop met iets leuks door de bus bij iemand, die wel een extra lach kan gebruiken. Oké, ik grijns nu.. iemand verrassen is zó leuk!

Februari is mijn favoriete maand. Die paar dagen minder zijn echt heel fijn.

Ik ben trouwens jarig in februari… En mijn dochter ook… 😉