Tegenstrijdige adviezen

Ik weet zeker dat iedereen hier wel mee te maken heeft (gehad).
Wat ik twee van de meest ingewikkelde, tegenstrijdige adviezen vond, zijn:
Advies 1. Alles wat je aandacht geeft, groeit / wordt groter.
Advies 2. Alles wat je negeert, blijft net zolang aankloppen, totdat je luistert.

Wat advies 1 betreft: Ik kreeg in de loop der jaren het gevoel dat ik niet zo vaak kon zeggen, dat ik weer pijn had, of zo moe was, dat ik niet meer op mijn benen kon staan.
Want als ik het erover had, dan gaf je dat aandacht en werd het alleen maar erger en groter.
En er was nog genoeg om van te genieten, toch?

Ik was ‘vroeger’ iemand die nooit zeurde, maar altijd doorging.
Iemand van: niet klagen maar dragen.
Alles zelf moeten kunnen en zeker geen hulp vragen.
En ik had een zeer hoge pijngrens.

Zelfs toen ik in 2014 in een langdurige burn-out belandde, kon ik heel lang alleen maar denken aan alle collega’s, die ik met een probleem had opgezadeld, omdat ik ineens niet meer kon werken. En natuurlijk had niemand het zien aankomen, want ik had tegen geen mens gezegd, dat het al lang niet goed met me ging. Geen wonder dat ik (achteraf) hoorde, dat mensen pissig op me waren, omdat ik er zomaar ineens mee stopte! Midden in het seizoen van alle lopende creatieve projecten. Dat kun je echt niet maken!

Ook toen ik na ongeveer drie jaar weer het één en ander ging proberen op werkgebied, bleef dat mijn valkuil. Niet zeggen, als het nog niet gaat. Mensen niet willen teleurstellen, want hé op Willeke kon / kun je altijd rekenen! Maar ik kon niet op mezelf rekenen. Ik gaf niet echt aandacht aan mezelf. Wat gaf mijn lijf aan? Pfff het was vooral gedoe. Ik wilde van alles, maar kon niks volhouden. Wat was ik teleurgesteld in mezelf. Advies 1 heb ik lang volgehouden, ik zei niks (of één keertje, terloops waar een ander dan uiteraard niks mee deed) en vond mezelf vaak een aansteller. Ik was met van alles bezig, maar vond mezelf nog steeds niet echt belangrijk.

Advies 2: ‘Alles wat je te leren hebt, maar negeert, blijft net zolang aankloppen totdat je luistert.’ kwam tijdens jarenlange therapiesessies steeds weer terug. Want ja, advies 1: ’Alles wat je aandacht geeft groeit / wordt groter. (Doorbijten, zwakte tonen is geen optie)’ was hardnekkig in mijn kern gaan zitten, dat heb je zomaar niet omgezet. En wat als ik wel ging voelen, wel naar mezelf ging luisteren? Kon ik dat wel handelen? Of verloor ik dan alle controle. (Zo grappig om te denken, dat ik nog steeds controle had. Die was ik vóór 2014 al kwijtgeraakt.) Mijn lijf had de controle overgenomen. Willeke eigenwijs? Hoeveel signalen moet het lijf nog geven, voordat ze luistert? Als je jarenlang niet luistert, dan neemt je lijf het dus over. Ga maar liggen. Burn-out. Tot niks meer in staat. Gedwongen om niks meer te doen.

Wederom advies 2. Wat wil mijn lijf mij vertellen? Ik versta het niet meer. We spreken allebei een andere taal. Ik blijf maar pijn houden, ik blijf maar moe. Mijn hoofd en lijf doen niet meer wat ik wíl. Jarenlang kon ik voort op wilskracht. En dat ging dus niet meer.
In 2013 had ik de diagnose ‘fibromyalgie’ (een vorm van reuma) gekregen van de reumatoloog. Maar ze had ook gezegd, dat er ‘niet echt iets aan te doen was’. De rest hoorde ik al niet meer. Oh niks aan te doen, dan hoef ik er ook niks mee. Een halve grijns en tranen in mijn ogen.

Ik weet dat er tijdens mijn burn-out een moment was, dat ik geen pijn meer had! Na ruim 30 jaar pijn, ineens niet meer. Dat is echt apart hoor! Ik wist niet wat me overkwam. Zo voelt het dus als je geen pijn meer hebt! Zalig, in de 10 jaar daarna heb ik dat moment niet vaak meer terug kunnen halen, helaas. Al weet ik inmiddels dat stress heel veel pijn oplevert. Direct! Stress = pijn. Dus dat probeer ik aan alle kanten te vermijden.

Advies 1: ’Alles wat je aandacht geeft groeit / wordt groter.’ heb ik inmiddels omgebogen naar positief. De planten in mijn tuin groeien behoorlijk! Mijn ‘Willyblog’ groeit ook nog steeds wat lezers en ideeën betreft. Ik heb aandacht gegeven aan mijn dromen en creativiteit. En daardoor lukt het steeds vaker om weer wat leuks te doen op een dag in en om mijn huis. Ik geef aandacht aan nieuwe afspraken maken, waardoor ik weer leuke gesprekken heb en vaak weer nieuwe ideeën krijg voor een blog. Grappig hoe mijn ‘steen in de vijver gooien’ voor een positieve beweging heeft gezorgd.

En het is wel belangrijk om te blijven voelen en praten over wat er speelt in mijn / je leven. De juiste mensen luisteren altijd en geven mij nooit het gevoel dat ik zeur of alweer over hetzelfde praat.
Als er gedachten blijven aankloppen, dan ga ik er even voor zitten om er aandacht aan te geven.  Soms met papier en pen. Wat heeft er aandacht nodig én moet ik er wat mee?

Belangrijk voor mij is, om onderscheid te maken tussen behulpzame gedachten en níet behulpzame gedachten. De 2^e groep kan zeer hardnekkig zijn;

• Van die gedachten uit het verleden, wat allang niet meer van toepassing is;
• Gebeurtenissen die nú spelen, waar ik eigenlijk niks mee te maken heb;
• Situaties die nog plaats moeten gaan vinden, maar waar ik nu al verschillende scenario’s voor bedenk;

En die niet behulpzame gedachten probeer ik bewust te stoppen. Het beeld wat ik inmiddels daarbij heb, is dat van een vlinder. Een vlinder fladdert en neemt die niet behulpzame gedachten mee.

De behulpzame gedachten helpen je in het dagelijkse leven;

• Er komt ineens een oplossing voor een ‘probleem’ langs.
  (En dat probleem kan heel klein of groter zijn.)
• Het geeft me een seintje dat ik ergens aan moet denken, wat ik nog moet doen.
  (En dan wel nu, anders vergeet ik het weer!)
• Ik voel, dat ik iemand even een berichtje of kaartje moet sturen.
• Ik krijg een inzicht in een situatie waar ik over liep te dubben, bewust of onbewust.

Advies 2: ‘Alles wat je te leren hebt, maar negeert, blijft net zolang aankloppen, totdat je luistert.’ was voor mij een goed advies. Inmiddels luister ik, als mijn lijf aanklopt. En versta ik wat ze zegt. Ook handel ik daar naar. (Bijna altijd 😉)
En al die tegenstrijdige adviezen en niet behulpzame gedachten, laat ik met de vlinders wegfladderen.