Juni 2021, februari 2023… Ai! Loop ik zover achter?
Als ik naar mijn stapel achterstallige administratie kijk, kan ik herleiden wanneer mijn gezondheidstoestand opnieuw begon te verslechteren.

Vóór 2014 was ik zeer gestructureerd, zeker omdat ik mijn eigen bedrijf had.
Als je toen in mijn werkkamer kwam, zag je een zeer georganiseerde ruimte. Alles zat netjes in mappen, bakken en bakjes met etiketten erop en alles stond op een vaste plek.

Ieder school-theater-project zat in een eigen bak en na iedere voorstelling ging alles direct weer terug op de juiste plek. Kostuums, schoenen en rekwisieten waren ook keurig geordend. Ik pakte nooit mis.

Ook ín mijn mappen met mijn privé- en werkadministratie, zat alles keurig achter tabbladen, up to date. Mijn houten bakje met ‘administratie opruimen’, was altijd zo goed als leeg. Ik was heel gedisciplineerd om alles direct op te ruimen. Geen achterstallig werk, zo kon mijn creatieve brein lekker blijven stromen.

Zelfs mijn e-mail was keurig georganiseerd. Ook daar alles in mappen; project zus, project zo, wacht op antwoord, nog beantwoorden, enz. Geen lange rijen ongelezen mail. Ik hield alles goed bij.

Aan mijn werkkamer kon je zien hoe het met mij ging. Was het netjes en opgeruimd? Dan was het rustig in mijn hoofd en had ik alles onder controle.
Kwam je binnen en was het chaos, dan was ik met een nieuw project bezig, dan waren de creatieve raderen aan het draaien en kon ik geen afleiding gebruiken.

Tóen kon ik iedere chaos altijd weer in goede banen leiden. Alle losse ideeën kwamen samen en werden een prachtig nieuw project. En de chaos verdween, letterlijk en figuurlijk.

2014 was voor mij een groot kantelpunt. Ik kreeg een fikse burn-out. De aanloop daarnaartoe was (vooral achteraf) heel duidelijk. Fibromyalgie (weke delen reuma) had eindelijk gewonnen, mijn eigen bedrijf ‘Willeke Wauzz Producties’ moest ik sluiten vanwege uitgeput zijn en ondraaglijke pijn in mijn lijf. De adrenaline waarop ik nog jaren gedraaid had, was op.

De jaren daarna en nu nog steeds eigenlijk, zijn met opstaan en wéér vallen gegaan. Ik probeer uit alle macht om mijn huis opgeruimd te houden. Als ik langdurig rommel zie, word ik erg onrustig en wil ik het opgeruimd hebben. Chaos in mijn huis, is chaos in mijn hoofd.

Tegenwoordig kun je vooral aan mijn keuken zien, hoe het met me gaat. Is mijn aanrecht een puinhoop, dan gaat het echt slecht. Gelukkig kan ik vanuit mijn beneden-bed mijn keuken niet zien!

Had je een blik in mijn administratiebak geworpen, dan had je ook geweten dat het echt al jaren niet goed gaat. De internist van de Vermoeidheidkliniek had (in september 2025) zeker gelijk, toen ze zei dat de ME waarschijnlijk al jaren speelde.

Ik maak wel steeds mijn post open en zo nodig betaal ik zo snel mogelijk de rekeningen. Alles haal ik uit de envelop en de inhoud verdwijnt in mijn houten administratiebak. Envelop bij het oud papier. Opgeruimd staat netjes, maar de papierstapel blijft maar groeien in mijn bak. Mijn administratie is dus niet echt ‘gedaan’.

Mijn e-mail ziet er ook zo uit. Het meeste is wel gelezen, maar er staat een lange rij e-mail, waar ik eigenlijk nog wat mee moet. Zo deprimerend om te zien… elke keer weer…

Nog steeds staan in een kast keurige mappen op onderwerp met tabbladen, waar de administratie normaal gesproken in gaat. Maar aangezien mijn hoofd last heeft van brainfog, kan ik meestal niet meer organiseren en ordenen. Ik krijg er mega hoofdpijn van en sterretjes en lichtflitsen zorgen dat ik moet stoppen met hoofd-denk-werk.

In mijn Rolling PEM die al ruim een jaar duurt, zit nu af en toe een helder moment. Ik schrijf dat toe aan het off-label medicijn LDN, want ik heb jarenlang geen moment gehad dat mijn hoofd iets aankon wat op ordenen en/of organiseren leek.

Tijdens zo’n moment pak ik mijn administratiebak. Die heeft nog nooit ZO VOL gezeten! Ik zet mijn timer (want in een goed moment vergeet ik, dat ik moet doseren) en zet de eerste stap om mijn post te ordenen. Ai! Shocking! Post uit 2021!

Had ik werkelijk zo lang geen energie en een helder hoofd gehad om de boel op te ruimen? Of had ik inderdaad prioriteiten gesteld in mijn keuzes maken…

Onzichtbaar ziek, altijd keuzes moeten maken!

Al snel kwam ik erachter dat ik sommige overzichten wel had gebundeld, maar heel veel ook niet. Eerlijk gezegd kun je in een paar kwartiertjes bar weinig doen als het om deze stapel administratie gaat.

Maar… de eerste stap is weer gezet. Er zullen nog vele kwartiertjes nodig zijn om jarenlange post uit te zoeken, weg te gooien en op de juiste plek in de mappen te stoppen. LDN geeft mij af en toe (hopelijk steeds meer!) goede momenten!

N.B. Ook al lig ik 21/7 en gaan we niet op vakantie, toch willen we een soort van vakantiegevoel creëren. Dat betekent dat er de komende drie weken geen nieuwe ‘Willyblog’ zal verschijnen. Gelukkig staan er inmiddels 145 blogs op de website die je kunt lezen!

En heb je de nieuwe aanpassingen onder deze blog en op de website al gezien? Dankzij het werk van Erik, kun je nu nog gemakkelijker de blogs op thema vinden! Fijne zomer! ❤️❤️