Oud en nieuws

Van jongs af aan ben ik een slaapkop.

Mijn ouders hoefden nooit tegen mij te zeggen, dat ik naar bed moest gaan, want ik ging gewoon uit mezelf. Gelukkig hebben mijn bed en ik een heel goede relatie.

Dat brengt me direct op het woordje ‘heel’.
Ik weet nog dat ik ooit bij een lezing was van de geweldige schrijfster Tosca Menten. Eén van mijn favoriete schrijfsters van dat moment. Na afloop van de lezing vroeg ik haar waarom het woord ‘heel’ gebruikt werd i.p.v. ‘hele’, ik vond het nl. heel vreemd klinken. Ze nam mijn vraag serieus en gaf als antwoord dat in deze context (‘een heel goede relatie hebben’) je het woord ‘heel’ niet kunt vervangen door ‘halve’. Hoewel ik het nog steeds vreemd in mijn oren vind klinken, probeer ik er wel op te letten dat ik het op de juiste manier gebruik.

Als kind vond ik oud en nieuw wel leuk. Gelukkig mocht ik eerst met een oliebollenbuik gaan slapen en werd ik vlak voor middernacht wakker gemaakt. Een magisch moment als het bijna ging gebeuren! Het samen aftellen van tien naar één en dan heel hard ‘Gelukkig Nieuwjaar!’ roepen. Vervolgens werden er flinke omhelzingen en beste wensen uitgewisseld. Ondertussen ging het prachtige vuurwerk los! Ik heb altijd meer van siervuurwerk dan van knalvuurwerk gehouden. De jassen gingen aan en met rode wangen van vermoeidheid, kou en opwinding gingen we naar buiten. Wij hadden nooit vuurwerk, hooguit sterretjes. Ondertussen werden de buren in de straat begroet en was er een mooi gevoel van saamhorigheid. De volgende ochtend gingen mijn zusje en ik de straten door op zoek naar de rode bollen die overgebleven waren van de nacht ervoor. Geen idee meer wat we ermee deden trouwens!

Als tiener zochten we als turn- en schoolvrienden elkaar na middernacht op en fietsten we luidruchtig en blij door de straten, iedereen een ‘Gelukkig Nieuwjaar!!!!’ toeroepend. Wat hadden we een schik en wat voelden we ons stoer!

Toen ik net volwassen was en al een serieuze relatie had, kwamen we met twee stellen bij elkaar en gingen we het spel ‘Hero Quest’ spelen. Onze goede vrienden hielden net zo van dit spel als wij, want het was behoorlijk ingewikkeld en uitdagend. En ondertussen lekkere kaasjes eten, want mijn serieuze relatie werd later mijn eerste echtgenoot (en mijn enige trouwens, want ik ben daarna nooit meer getrouwd) en hij werkte toen bij zijn ouders op de markt als kaasboer. Ik denk dat ik deze jaren van ‘oud en nieuw’ vieren de leukste ‘oud en nieuws’ vond in mijn leven. Het was namelijk met geweldige, lieve & leuke mensen, er was lekker eten, het was gezellig, inspannend, lachwekkend en liefdevol. EN ik kon me niet herinneren dat ik moeite moest doen om wakker te blijven. Een paar jaar voor ik dertig werd, was dat onze laatste oud en nieuw als getrouwd stel.

In de jaren daarna ontmoette ik de vader van mijn dochter en werden de jaarwisselingen al snel op tournee met het Wintercircus ‘gevierd’, met vele nationaliteiten om ons heen. Wij (als directie, jaja daar hoorden wij bij!) zorgden voor gezellige lampjes, oliebollen & bubbels en vroegen iedereen om iets voor middernacht bij elkaar te komen. Bijzonder om mee te maken, maar wat was ik blij als ik gewoon lekker mocht gaan slapen daarna!
En dát viel nogal tegen, want vele artiesten (vooral uit oostelijke landen) en onze Polen, die zorgden dat de op- en afbouw en de voorstellingen vlekkeloos verliepen, konden fiks zuipen en een hoop herrie maken. (De volgende dag merkte ik daar trouwens niks meer van!) Ook voorbijgangers mochten graag aan onze caravans schudden en van alles gaan roepen. Of te wel, oud en nieuw vieren? Nee bedankt!

Toen ik de veertig ruim een jaar was gepasseerd, hield ook deze vorm van oud en nieuw vieren op. En dat vond ik prima! Mijn dochter stimuleerde ik om vooral met haar vader de jaarwisseling door te brengen, want ik had er gewoon niks mee. Vooral uren vechten tegen de slaap, was niks voor mij.
Ik heb het echt nog geprobeerd, maar wat kun je je eenzaam voelen in een groep mensen.
Ook al zijn het super lieve mensen, die ik heel goed kende en waar ik me super welkom bij voelde, een grotere groep of een klein groepje vrienden, het maakte voor mij niks uit.
Ik heb gemerkt dat ik liever alleen was met oud en nieuw, dan tussen mensen die bij elkaar hoorden.

Dus vanaf dat moment doe ik het op mijn manier! En wat voel ik me daar goed bij!
Tussen kerst en oud & nieuw begin ik weer om de hele serie van Harry Potter te kijken. Heerlijk!
In mijn eigen tuin bak ik op oudejaarsdag oliebollen en appelflappen. Niks lekkerder dan ze versgebakken opeten in de buitenlucht. Iedereen die me gezelschap wil houden is van harte welkom! Daarna deel ik hier en daar nog wat bollen en flappen uit en ga ik naar binnen, waar het heerlijk warm is. Vervolgens kruip ik onder een dekentje, met twee katten en een kop thee op de bank, om de laatste film(s) van Harry Potter te bekijken.
Iedereen die aan wil sluiten op oudejaarsdag is van harte welkom om mee te kijken. Met één opmerking: als ik moe ben, ga ik gewoon naar bed. Al is het pas 21.30 uur! Logeerbed staat op zolder, dus wil je blijven slapen, helemaal oké! Ook de bank in de woonkamer slaapt prima voor een nachtje!

Mijn katten laat ik nooit meer alleen met dat vuurwerk buiten en ik kan lekker mijn eigen ding doen. Zo heb ik me ook leren verheugen op de jaarwisseling! En voor de oplettende lezer: Erik is niet zo’n slaapkop als ik ben en viert op zijn eigen wijze oud & nieuw en dat is dus niet bij mij. Voor ons allebei de beste keuze! Volgens mijn dochter leef ik onder een steen. En dat bevalt me prima! Dus bij deze: wees welkom, of niet 😊

Tot volgend jaar!