De dag erna…

Sinds enige tijd maak ik (meestal) zeer bewuste keuzes, wat ik wel of niet ga doen, waar ik wel of niet heen ga en welke mensen ik wel of niet ontmoet. Dit heeft te maken met mijn eventuele lichamelijke en geestelijke reacties op de ‘activiteit’ erna. Altijd moet ik een rustmoment of een rustdag erbij inplannen.
Het gevolg in de praktijk is dus, dat ik minder vaak dan ik wens, afspraken kan maken.

Neem bijvoorbeeld de ‘feestdagen’ in december. Allereerst krijg ik altijd al de kriebels van dat woord, want de overvloed en het ‘moeten’, wat daar vanaf spat, vind ik echt niet feestelijk meer. En de mensen die ik spreek – face to face, via telefoon of sociale media – daarvan ziet minstens 75% tegen deze dagen op! Veel verplichte afspraken, alles wat moet! Zo zijn die dagen toch niet bedoeld?

Ik kreeg afgelopen december twee(!!) Kerstpakketten! Dat was pas feest! Van mijn vrijwilligers-opdrachtgever (Ik weet dus eigenlijk niet eens, hoe ik dat moet noemen!) en van een heel lief echtpaar, dat vond, dat ik ook een kerstpakket moest hebben. En eerlijk is eerlijk, ik vond het geweldig!

Nou ben ik sowieso gek op kadootjes. Iets krijgen van iemand, die het vaak met twinkelende ogen en een grote grijns aan mij geeft, is voor mij al de helft van de pret. Dan is het soms ook nog prachtig ingepakt, oeh! Wat zou erin zitten? De voorpret geeft mij een sprankelend gevoel in mijn buik, een blij kloppend hart en een grote lach. En wat erin zit, is altijd met liefde gegeven.

Alle lekkere dingen, die in zo’n kerstpakket zitten, maken mij wel een beetje in de war. Want waar laat ik alles? Sinds ik een bijstandsuitkering krijg, heb ik nooit meer grote voorraden in huis en daar dus ook geen plek meer voor. Ook is mijn buik niet meer gewend om gedurende een korte tijd al die lekkere dingen te eten! Ik heb serieus een luxe ‘probleem’! Hahaha, hoe grappig is dat! Uiteraard is alles helemaal goed gekomen en heb ik nog dagenlang van alle goede gaven kunnen smullen. Hilarisch vond ik het zelf.

Mijn lief Erik en ik hadden de agenda’s naast elkaar gelegd en een planning gemaakt. Wanneer zijn we bij hem in Haarlem en wanneer zijn we samen in Veenendaal. Bij ons is plannen maken nooit een probleem en geeft het nooit stress. Ook de plannen afzeggen of wijzigen niet.
Doordat we allebei te maken hebben met onze chronische ziektes, kijken we per dag en zelfs per moment wat we kunnen. Met mij ging het de afgelopen tijd naar omstandigheden best goed, Erik had flink last van de achteruitgang van zijn MS. Ook mede daardoor besloten we om met kerst maar één afspraak in te plannen.

We besloten onze traditie in ere te houden en tweede kerstdag weer naar mijn vriend Gaby en zijn vriendin Bianca te gaan. Gaby is de vader van Isabella. Al een aantal jaren vieren we dus bij mijn ex-familie kerst. Heel gezellig om mijn schoonmoeder, schoonzus en -zwager en hun zoons weer te zien en bij te praten. En uiteraard mijn dochter en haar vriend. Iedereen neemt iets te eten en drinken mee en zo heeft niemand veel gedoe en is er altijd genoeg. Ook deze middag hadden we pret met deze keer de Bingo!! Hilarisch! Dat komt ook omdat Gaby o.a. een zeer getalenteerde acteur is, die samen met Bianca als Bingo-koningin (mét kroon en gekleurde slinger om haar nek), de boel op stelten zetten. Met een maf muziekje erbij en als verrassing echte prijsjes (i.p.v. normaal gesproken bij een act van hem, de rookworst, prei en de winterpeen) was het een zeer geslaagde middag.

Aan het begin van de avond waren we weer thuis en besloten we mijn andere traditie vorm te geven: alle acht films van Harry Potter bekijken tussen kerst en nieuwjaar. De dvd speler uit de kast gepakt en de dvd’s; alles aangesloten, op de bank met de voetjes omhoog en het relaxen kan beginnen. De grap is, dat ik een slecht geheugen heb en dus elke keer weer schrik bij onverwachte, spannende momenten. Erik ziet de films pas voor de tweede keer, maar ziet nu al weer andere dingen dan de eerste keer. Ik zie ook nog steeds nieuwe dingen! En ik heb ze al tig keer gezien!

Tijdens de film begon ik te zuchten. Ik voelde een naar gevoel rond mijn hartstreek. Een vervelend onbestendig gevoel. Ik probeerde dat weg te zuchten, maar dat werkte niet. Ik voelde me onrustig en het gevoel werd sterker. Helaas ken ik dit gevoel. Het is de voorbode van uitgeput zijn. Ik vond dat dikke onzin, want ik had me vandaag niet ingespannen en geen stress gehad. Het was wel de hele middag samenzijn met veel mensen, maar ik had voornamelijk op de bank gezeten. Dus wegwezen rotgevoel!

Vergeet het maar. Al snel voelde ik me vreselijk naar en zei ik dat ik direct moest gaan liggen. Erik weet inmiddels ook hoe dit in z’n werk gaat. Ik strompelde de trap op naar boven en ging met kleren en al in bed liggen. Ik was uitgeput. Ik kon niks meer.

Bijna 24 uur lag ik voor pampus. Compleet uitgeput. Bijna niet meer in staat om te spreken of te bewegen, ik kon nog net ademhalen en zelfs dat kostte moeite.
Gelukkig houdt kat Lytse mij van zeer dichtbij goed in de gaten, de lieverd!

Als ik zo uitgeput ben, droom ik ook dat ik echt niks meer kan. Ik lig en haal adem. Meer kan ik niet. Heel absurdistisch.
Die nacht werd ik een aantal keren wakker, ik heb mijn broek en trui uitgedaan en ben weer verder gaan slapen. De volgende ochtend heb ik nog chai gemaakt en opgedronken en we hebben nog een stukje film verder gekeken, maar het ging nog niet goed. Weer uren geslapen, met dat nare gevoel op m’n borst.

Wat heb ik dan een mazzel, dat Erik er is en mij voorziet van iets te eten en drinken. Want het is voor mij zelf, bijna niet te doen. Naar de wc is al een hele opgave.
Rond 20:30 uur ’s avonds had ik eindelijk het ergste weer gehad. Hèhè, deze keer was het echt heel erg heftig geweest.

Nou begrijp je misschien waarom ik zeer kieskeurig ben in mijn keuzes. Uitgeput zijn is vreselijk en heeft ook direct weer impact op de dagen daarna. Ik ben gelijk weer een soort van zelfvertrouwen kwijt wat activiteiten doen betreft. Hoe is mijn energie? Kan ik nu wel  weg gaan of moet ik eerst toch weer liggen? Moet ik ‘voorslapen’, of kan ik eerst op pad en daarna mijn bed in? Hele lastige dilemma’s kan ik je vertellen.

De dagen dat Erik bij mij is, hoef ik me sowieso niet druk te maken, dan komt het altijd goed.
En gelukkig zijn mijn kasten nog goed gevuld door de kerstpakketten dus hoef ik me wat eten betreft ook geen zorgen te maken. Ook weet ik, dat er altijd mensen zijn, die ik kan bellen, zodat alles geregeld wordt, wat ik maar nodig heb!

En die gedachte, maakt mij net zo gelukkig als het krijgen van kadootjes. Want het allergrootste cadeau voor mij, is toch het weten dat mensen om je geven. Dichtbij of ver(der) weg.

Ik wens jou en je dierbaren:
* Een gezond & gelukkig nieuw jaar,
* Een blije, energieke geest,
* Een lichaam dat zacht, soepel, sterk en veerkrachtig is,
* Een financieel gezonde situatie en positieve contacten!

Lieve groetzz van mij ❤️