Ik ben al die vormeloze, saaie comfi-kleding zo zat!
Het is verdorie zomer!
Vrolijke kleurtjes, blije wapperende strandoutfits.
Dat wil ik ook!

Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat mijn kleding lekker zit. Dat staat voor mij op nummer één. Daarbij heb ik het in mijn werkende leven altijd leuk gevonden als het een beetje alternatief was. In mijn werk o.a. als theatermaker op scholen, kwam dat vaak goed van pas. De eerste indruk als je voor een groep kinderen of volwassenen staat, kan je maken of breken.

Als ik een goede outfit aan had, voelde ik me ook goed. Sterk, krachtig en zin om aan de slag te gaan, met de voor mij iedere keer weer onbekende groep. Geweldig om de aandacht vast te houden en de groep enthousiast te krijgen om met elkaar een voorstelling te maken!

Sinds ik huis en bed gebonden ben door ME, is die ‘ik’ langzaam verdwenen. En daarbij ook mijn creatieve, sprankelende persoonlijkheid. Ik doe geen moeite meer om er leuk uit te zien, want ik lig voornamelijk onder mijn gezellige bloemetjesdekbed. Dat dekbed is de vervanger van mijn leuke kleding geworden.

De kleding die ik nu draag moet uiteraard comfortabel zijn. Hóe het eruit ziet, vind ik minder belangrijk. Joggingbroeken, leggings, grote truien en t-shirts zijn voornamelijk mijn garderobe. En dikke sokken. Als ik PEM heb, draag ik leggings en aansluitende shirts. Ieder plooitje irriteert me dan als ik lig. En ik wil me bij het omdraaien niet vastdraaien in mijn kleding als een rollade in een netje!

Als ik in mijn keuken chai maak, kijk ik op een speelveld met aan de overkant huizen. Op het veld voetballen vaak jongeren en kinderen. Ook zie ik mensen voorbij fietsen en wandelen. Hoe mooier het weer wordt, hoe anders de kledingstijl wordt. Logisch en leuk om te zien!

De oplopende temperaturen van de afgelopen tijd zorgen ervoor dat mijn ochtend-beker-chai-routine ook veranderd. Normaal gesproken zit ik altijd in mijn achtertuin, onder de overkapping in mijn schommelstoel, maar als het vroeg in de ochtend al behoorlijk warm is, verhuis ik naar de voorkant van mijn huis.

Daar is nog geen zon en in mijn kleine voortuintje staan twee houten relaxstoelen met kussens waar ik heerlijk in kan zitten. Extra kussen op schoot en een kussentje in mijn nek, benen op een voetenbank, perfect begin van de dag!

De beukenhaag die om mijn tuintje heen staat, zorgt voor voldoende privacy, zodat ik rustig in mijn nachtkleding de dag kan beginnen met mijn mok chai. En zo zie en voel ik dat de zomer in volle bloei komt. Op zo’n heerlijke zomerochtend besluit ik online te gaan shoppen voor comfortabele en leuke zomerkleding!

Mijn spijkerbroek-tot-op-de-knie en mijn stoere cargo-broeken met zakken op de benen en riem, liggen nu niet fijn, dus er moet iets komen van een zacht, natuurlijk stofje met elastiek in de taille. Ook mijn hemdjes zijn te strak gaan zitten en ik wil graag iets wat over mijn billen valt, zodat het nog enigszins ergens op lijkt. Hé, mijn oog wil ook wat hè!

Terwijl ik uiteindelijk weer bij mijn favoriete online winkel (TEMU) uitkom, zie ik nog meer leuks! Een soort Ibiza gewaad van een zacht stofje in een vrolijke kleur, met van die gehaakte vierkantjes! Ik besluit dat ik mezelf díe in ieder geval cadeau ga doen! Ik let heel goed op waarvan de kleding gemaakt is, want synthetisch spul is (meestal) niet aan mij besteed.

Ik kan heel veel tijd met shoppen doorbrengen en mijn smartwatch geeft dan meestal blauw aan, wat betekent dat shoppen voor mij heel relaxed is, dus goed. Inmiddels ben ik er weer bij gaan liggen, want te lang zitten geeft oranje op mijn horloge. En oranje is stress. Stress kost energie en dat heb ik al te weinig.

Mijn verlanglijstje in de webshop begint behoorlijk lang te worden en ik krijg vage koppijn, dus ik besluit te stoppen. Ik bestel zelden gelijk. Meestal doe ik er een dag of drie over om de juiste keuzes te maken. Ik kan tenslotte mijn (bijstand)geld maar één keer uitgeven.

Na een paar dagen heb ik de bestelling geplaatst en nu begint de voorpret van het wachten. Soms ligt het verrassend snel op de stoep en soms ook niet. Tussendoor kijk ik af en toe wat ik ook alweer besteld heb. Ik hoop toch zó dat het goed uitvalt! Inmiddels gaat het bijna altijd goed.

Na acht dagen geeft mijn mobiel aan dat ik het pakket mag verwachten. Ik ga hier weinig over postbezorgers zeggen, behalve dat je hele goeie hebt (die op me wachten als ik met mijn trippelstoel naar de deur kom en het zelfs op mijn schoot leggen) en van die @!*@! gladiolen (die het voor je deur neer flikkeren, zodat iedereen het kan zien liggen en niet eens aanbellen, of nog erger).

Als een blij, jarig kind pak ik mijn kadootjes uit. Hoera! Fijne stofjes, mooie kleuren, oh leuke bloes en wat zit het fijn en staat het leuk! En die korte broek is geweldig! Een ruitjes pofbroek, zo leuk! Helemaal Willeke!

Mijn geweldige hulp kiepert mijn nieuwe kleding in de wasmachine, zodat alles ook lekker naar Marseille-zeep gaat ruiken. Mijn favoriete wasmiddel!
De volgende dag is alles droog en denk ik sinds lange tijd: ‘Wat zal ik eens aantrekken vandaag?’ Ik vind het heerlijk om weer keuze te hebben uit nieuwe zomer kleding. Kleding die ik ook zonder problemen in bed aan kan hebben.

Ik kleed mezelf aan en voel me happy!

Die middag lig ik gecrashed in mijn nieuwe kleren onder mijn groen-met-witte-bloemetjes- dekbed.
En toch heb ik nu een beetje zomervakantie gevoel!